Resultaat 61–67 van de 67 resultaten wordt getoond
-
€ 2,49
Tijgeroog is een vezelige variëteit van kwarts die ontstaat door een proces dat pseudomorfose wordt genoemd. Oorspronkelijk bestond het gesteente uit crocidoliet, een blauw en vezelig amfiboolmineraal. Tijgeroog komt voornamelijk voor in ijzerrijke metamorfe gesteenten. Het ontstaat dus niet in pegmatieten of hydrothermale gangen, zoals veel andere kwartsvariëteiten, maar in gesteenten die onder invloed van verhoogde druk en temperatuur zijn omgevormd. Tijdens dit metamorfoseproces werd het crocidoliet geleidelijk vervangen door kwarts, terwijl de oorspronkelijke vezelstructuur behouden bleef. Hierdoor ontstaat een compact, massief gesteente zonder zichtbare kristalpunten, maar met duidelijk parallelle vezels.
De kleur van tijgeroog wordt bepaald door ijzerverbindingen. In een minder geoxideerde fase is het gesteente blauw en staat het bekend als valkenoog. Naarmate het ijzer verder oxideert, verandert de kleur naar goudgeel tot bruin. Rood tijgeroog ontstaat meestal door verhitting, waarbij het ijzer verder reageert en de tint verdiept.
Het kenmerkende bewegende lichteffect van tijgeroog heet chatoyantie, ook wel het kattenoogeffect genoemd. Dit ontstaat doordat licht weerkaatst op de fijn parallel gerangschikte vezels in het gesteente. Wanneer tijgeroog loodrecht op deze vezelrichting wordt geslepen en gepolijst verschijnt een smalle lichtband die over het oppervlak lijkt te schuiven wanneer je de steen beweegt.
De naam tijgeroog verwijst naar deze combinatie van goudbruine kleur en het optische effect, dat doet denken aan het oog van een tijger.
-
€ 4,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde chemische formulier in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt bijna voor in alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling komen er veel kleurvarianten voor. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
-
€ 69,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde chemische formulier in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt bijna voor in alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling komen er veel kleurvarianten voor. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
-
€ 69,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde chemische formulier in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt bijna voor in alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling komen er veel kleurvarianten voor. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
-
€ 2,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde chemische formulier in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt bijna voor in alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling komen er veel kleurvarianten voor. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
-
€ 2,49
Maansteen is een variëteit van veldspaat (meestal orthoklaas en albiet) en ontstaat diep in de aardkorst wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt. Tijdens dit proces groeien twee verschillende mineralen heel dun door elkaar heen in laagjes. Later, wanneer het gesteente verder afkoelt en stabiliseert, scheiden deze lagen zich microscopisch van elkaar. Juist die extreem fijne laagstructuur zorgt voor het bijzondere optische effect waar maansteen bekend om staat.
De kenmerkende gloed — ook wel adularescentie genoemd — ontstaat doordat licht tussen deze dunne lagen weerkaatst en verstrooid wordt. In plaats van een gewone schittering lijkt het alsof er een zachte, zwevende lichtwolk ín de steen beweegt. Afhankelijk van de vindplaats en samenstelling kan deze glans blauw, wit, perzik, groen of regenboogachtig zijn. Hoe fijner en regelmatiger de laagjes, hoe sterker en dieper de gloed zichtbaar is.
In het oude Rome geloofde men dat maansteen letterlijk uit gestold maanlicht bestond. Ook in India wordt de steen al duizenden jaren als heilig gezien en word hij traditioneel op een gele doek gelegd tijdens volle maan om zijn energie op te laden. De naam verwijst dus niet alleen naar zijn uiterlijk, maar ook naar de eeuwenoude associatie met het ritme van de maan.
Zonne-maansteen
Zonne-maansteen is een bijzondere overgangsvorm binnen dezelfde veldspaatfamilie. Tijdens de vorming groeien de laagjes zoals bij gewone maansteen, maar in dit geval worden óók microscopisch kleine insluitsels van hematiet of goethiet in het kristal gevangen. Deze minuscule plaatjes werken als spiegelende oppervlakken: ze weerkaatsen het licht puntvormig, terwijl de laagstructuur het juist diffuus verstrooit. Daardoor vertoont de steen tegelijkertijd twee optische effecten — de zachte, zwevende gloed van maansteen (adularescentie) én de warme, sprankelende schittering van zonnesteen (aventurescentie).
-
€ 1,49
Zonnesteen is een veldspaatvariëteit die bekendstaat om zijn sprankelende lichteffect. Veldspaten zijn aluminium-silicaten die een belangrijk bestanddeel vormen van veel stollings- en metamorfe gesteenten.
Het kenmerkende glinsterende effect van zonnesteen wordt veroorzaakt door kleine, platte insluitsels in het mineraal, vaak bestaande uit hematiet, goethiet of koper. Deze microscopische plaatjes weerkaatsen het licht wanneer de steen wordt bewogen. Dit optische verschijnsel heet aventurescentie: een sprankelend effect dat lijkt op fonkelende deeltjes in het oppervlak.
Zonnesteen ontstaat meestal in stollingsgesteenten zoals graniet en pegmatiet, waar veldspaatkristallen langzaam uit magma kristalliseren. De insluitsels vormen zich tijdens of kort na de kristalgroei en raken opgesloten in het mineraal. Door variaties in samenstelling en insluitsels kan zonnesteen kleuren vertonen van goudgeel en oranje tot roodachtig of zelfs groen.
De naam zonnesteen verwijst naar het warme kleurenspectrum en het fonkelende effect, dat doet denken aan zonlicht. Er bestaat een theorie dat Vikingen een zonnesteen gebruikten om de stand van de zon te bepalen bij bewolkt weer, de naam heeft daardoor een mythische geschiedenis gekregen.
