Stilbiet

Stilbiet is een waterhoudend calcium-aluminiumsilicaat en behoort tot de zeolietgroep. Zeolieten zijn mineralen met een open kristalstructuur waarin watermoleculen zijn opgenomen. Dit water zit vast in het kristalrooster en kan bij verhitting vrijkomen.

Stilbiet kristalliseert in het monokliene kristalsysteem en vormt vaak waaiervormige of bundelachtige kristallen. De kristallen hebben meestal een glasachtige tot parelmoerachtige glans en kunnen kleurloos, wit, roze of perzikachtig zijn. Door hun vorm groeien ze vaak als bloemachtige structuren in holtes van gesteente. Geologisch ontstaat stilbiet vooral in basalt, een vulkanisch gesteente. Tijdens het afkoelen van lava blijven er gasbellen en scheuren achter. Later kunnen mineraalrijke vloeistoffen door deze open ruimtes stromen. Wanneer deze vloeistoffen bij relatief lage temperaturen afkoelen, kristalliseren zeolieten zoals stilbiet in de holtes. Het mineraal vormt zich dus in een latere, koelere fase van vulkanische activiteit.

Stilbiet wordt vaak samen gevonden met andere zeolieten zoals apofyliet en scoleciet. In sommige vindplaatsen komt het ook voor in combinatie met toermalijn, wat wijst op de aanwezigheid van boor in het geologische systeem tijdens de vorming.

De naam stilbiet komt van het Griekse woord stilbein, wat “glanzen” betekent – een verwijzing naar de lichte schittering van de kristallen.