Toont alle 49 resultaten

  • Boomagaat Hartje | Denditrisch agaat

    Boomagaat Hartje | Denditrisch agaat

     4,95

    Agaat ontstaat wanneer gasbellen in lava worden ingesloten en later langzaam worden opgevuld met silica-rijk water. Terwijl de lava afkoelt en het gesteente hard wordt, ontstaan er holtes waarin dit water terechtkomt. Wanneer het water verdampt of afkoelt, blijft er een gelachtige substantie achter die zich laag voor laag tegen de wanden van de holte afzet.

    Deze lagen groeien concentrisch rond het midden van de holte, waardoor de typische banden en patronen ontstaan. De kleur en het patroon worden beïnvloed door veranderingen in druk, temperatuur en het mineraalgehalte tijdens het proces. Agaat kan daarom verschillende kleuren hebben, zoals wit, grijs, zwart, rood, geel, groen en blauw, vaak met strepen of ringen.

    Soms wordt een holte niet volledig gevuld, waarna later grotere kwarts kristallen zoals bergkristal of amethist de ruimte opvullen. Op deze manier ontstaan ook de prachtige agaatgeoden. De naam “agaat” komt van het Griekse woord “Achatès”, dat verwijst naar de rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar de steen voor het eerst werd gevonden.

    Boomagaat
    Boomagaat, ook wel dendritisch agaat genoemd, ontstaat net als gewone agaat uit silica-rijk water dat zich in holtes of scheuren van gesteente afzet. Tijdens dit proces kunnen mineralen zoals ijzer- of mangaanoxiden in het silica oplossen. In plaats van zich netjes in lagen af te zetten, kristalliseren deze mineralen langs microscheuren en vormen ze vertakte, boom- of wortelachtige patronen in de chalcedoon. Hierdoor krijgt de steen zijn karakteristieke “dendritische” structuur, die lijkt op kleine boompjes of takken. Het is dus geen echte plantengroei, maar een mineraalstructuur die door de vertakkingen en scheurvorming een natuurlijke, organische uitstraling aan de steen geeft.

  • Epidoot cluster | Forest epidoot

    Epidoot cluster | Forest epidoot

     39,95

    Epidoot ontstaat diep in de aardkorst wanneer bestaande gesteenten onder invloed van druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen langzaam veranderen — een proces dat metamorfose wordt genoemd. Tijdens deze omzetting reageren aanwezige mineralen met calcium-, aluminium- en ijzerrijke oplossingen, waardoor epidoot kan uitkristalliseren in spleten, breuken of langs kristalranden van het gesteente. Het mineraal groeit vaak in langgerekte, prismatische kristallen of korrelige aggregaten en heeft een kenmerkende groen tot donkergroene kleur, veroorzaakt door ijzer in de kristalstructuur. Afhankelijk van de samenstelling kan de tint variëren van pistachegroen tot bijna zwartgroen. Epidoot komt regelmatig voor samen met mineralen zoals kwarts, veldspaat en calciet in metamorfe gesteenten en hydrothermale aders.

    De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, wat “toename” betekent — een verwijzing naar de manier waarop het kristal tijdens de groei aan één zijde sterker ontwikkelt dan aan de andere kant.

    Forest epidoot
    Forest epidoot is een benaming voor epidoot die samen met bergkristal (kwarts) voorkomt. Tijdens de vorming groeien beide mineralen in hetzelfde hydrothermale systeem: eerst kristalliseert het kwarts uit silica-rijk water, waarna calcium- en ijzerrijke oplossingen epidoot laten ontstaan in en op het kwartskristal of de omliggende matrix. Hierdoor lijken de donkergroene epidootkristallen als kleine structuren tussen of op het heldere kwarts te liggen. De naam “forest” verwijst naar het uiterlijk — de groene kristallen doen denken aan mos, struikjes of een miniatuurlandschap — en is een beschrijvende handelsnaam, geen aparte mineraalsoort. De verhouding tussen kwarts en epidoot kan per stuk sterk variëren.

  • Epidoot cluster | Forest epidoot

    Epidoot cluster | Forest epidoot

     79,95

    Epidoot ontstaat diep in de aarde, waar hoge druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen bestaande gesteenten langzaam omvormen. Tijdens dit proces – metamorfose genoemd – kan epidoot zich vormen in spleten, breuken of aan de oppervlakken van gesteente, waar het de ruimte krijgt om uit te kristalliseren.

    Dit stukje epidoot komt uit Turkije. In de bergachtige gebieden daar groeit het mineraal zichtbaar tussen of tegen de rotswanden. Door natuurlijke erosie of mijnbouw komt het uiteindelijk los van het gesteente en wordt het verzameld in zijn ruwe, natuurlijke vorm.

  • Epidoot cluster | Forest epidoot

    Epidoot cluster | Forest epidoot

     49,95

    Epidoot ontstaat diep in de aardkorst wanneer bestaande gesteenten onder invloed van druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen langzaam veranderen — een proces dat metamorfose wordt genoemd. Tijdens deze omzetting reageren aanwezige mineralen met calcium-, aluminium- en ijzerrijke oplossingen, waardoor epidoot kan uitkristalliseren in spleten, breuken of langs kristalranden van het gesteente. Het mineraal groeit vaak in langgerekte, prismatische kristallen of korrelige aggregaten en heeft een kenmerkende groen tot donkergroene kleur, veroorzaakt door ijzer in de kristalstructuur. Afhankelijk van de samenstelling kan de tint variëren van pistachegroen tot bijna zwartgroen. Epidoot komt regelmatig voor samen met mineralen zoals kwarts, veldspaat en calciet in metamorfe gesteenten en hydrothermale aders.

    De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, wat “toename” betekent — een verwijzing naar de manier waarop het kristal tijdens de groei aan één zijde sterker ontwikkelt dan aan de andere kant.

    Forest epidoot
    Forest epidoot is een benaming voor epidoot die samen met bergkristal (kwarts) voorkomt. Tijdens de vorming groeien beide mineralen in hetzelfde hydrothermale systeem: eerst kristalliseert het kwarts uit silica-rijk water, waarna calcium- en ijzerrijke oplossingen epidoot laten ontstaan in en op het kwartskristal of de omliggende matrix. Hierdoor lijken de donkergroene epidootkristallen als kleine structuren tussen of op het heldere kwarts te liggen. De naam “forest” verwijst naar het uiterlijk — de groene kristallen doen denken aan mos, struikjes of een miniatuurlandschap — en is een beschrijvende handelsnaam, geen aparte mineraalsoort. De verhouding tussen kwarts en epidoot kan per stuk sterk variëren.

  • Epidoot cluster | Forest epidoot

    Epidoot cluster | Forest epidoot

     29,95

    Epidoot ontstaat diep in de aardkorst wanneer bestaande gesteenten onder invloed van druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen langzaam veranderen — een proces dat metamorfose wordt genoemd. Tijdens deze omzetting reageren aanwezige mineralen met calcium-, aluminium- en ijzerrijke oplossingen, waardoor epidoot kan uitkristalliseren in spleten, breuken of langs kristalranden van het gesteente. Het mineraal groeit vaak in langgerekte, prismatische kristallen of korrelige aggregaten en heeft een kenmerkende groen tot donkergroene kleur, veroorzaakt door ijzer in de kristalstructuur. Afhankelijk van de samenstelling kan de tint variëren van pistachegroen tot bijna zwartgroen. Epidoot komt regelmatig voor samen met mineralen zoals kwarts, veldspaat en calciet in metamorfe gesteenten en hydrothermale aders.

    De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, wat “toename” betekent — een verwijzing naar de manier waarop het kristal tijdens de groei aan één zijde sterker ontwikkelt dan aan de andere kant.

    Forest epidoot
    Forest epidoot is een benaming voor epidoot die samen met bergkristal (kwarts) voorkomt. Tijdens de vorming groeien beide mineralen in hetzelfde hydrothermale systeem: eerst kristalliseert het kwarts uit silica-rijk water, waarna calcium- en ijzerrijke oplossingen epidoot laten ontstaan in en op het kwartskristal of de omliggende matrix. Hierdoor lijken de donkergroene epidootkristallen als kleine structuren tussen of op het heldere kwarts te liggen. De naam “forest” verwijst naar het uiterlijk — de groene kristallen doen denken aan mos, struikjes of een miniatuurlandschap — en is een beschrijvende handelsnaam, geen aparte mineraalsoort. De verhouding tussen kwarts en epidoot kan per stuk sterk variëren.

  • Epidoot cluster | Forest epidoot

    Epidoot cluster | Forest epidoot

     59,95

    Epidoot ontstaat diep in de aardkorst wanneer bestaande gesteenten onder invloed van druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen langzaam veranderen — een proces dat metamorfose wordt genoemd. Tijdens deze omzetting reageren aanwezige mineralen met calcium-, aluminium- en ijzerrijke oplossingen, waardoor epidoot kan uitkristalliseren in spleten, breuken of langs kristalranden van het gesteente. Het mineraal groeit vaak in langgerekte, prismatische kristallen of korrelige aggregaten en heeft een kenmerkende groen tot donkergroene kleur, veroorzaakt door ijzer in de kristalstructuur. Afhankelijk van de samenstelling kan de tint variëren van pistachegroen tot bijna zwartgroen. Epidoot komt regelmatig voor samen met mineralen zoals kwarts, veldspaat en calciet in metamorfe gesteenten en hydrothermale aders.

    De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, wat “toename” betekent — een verwijzing naar de manier waarop het kristal tijdens de groei aan één zijde sterker ontwikkelt dan aan de andere kant.

    Forest epidoot
    Forest epidoot is een benaming voor epidoot die samen met bergkristal (kwarts) voorkomt. Tijdens de vorming groeien beide mineralen in hetzelfde hydrothermale systeem: eerst kristalliseert het kwarts uit silica-rijk water, waarna calcium- en ijzerrijke oplossingen epidoot laten ontstaan in en op het kwartskristal of de omliggende matrix. Hierdoor lijken de donkergroene epidootkristallen als kleine structuren tussen of op het heldere kwarts te liggen. De naam “forest” verwijst naar het uiterlijk — de groene kristallen doen denken aan mos, struikjes of een miniatuurlandschap — en is een beschrijvende handelsnaam, geen aparte mineraalsoort. De verhouding tussen kwarts en epidoot kan per stuk sterk variëren.

  • Epidoot cluster | Forest epidoot

    Epidoot cluster | Forest epidoot

     69,95

    Epidoot ontstaat diep in de aardkorst wanneer bestaande gesteenten onder invloed van druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen langzaam veranderen — een proces dat metamorfose wordt genoemd. Tijdens deze omzetting reageren aanwezige mineralen met calcium-, aluminium- en ijzerrijke oplossingen, waardoor epidoot kan uitkristalliseren in spleten, breuken of langs kristalranden van het gesteente. Het mineraal groeit vaak in langgerekte, prismatische kristallen of korrelige aggregaten en heeft een kenmerkende groen tot donkergroene kleur, veroorzaakt door ijzer in de kristalstructuur. Afhankelijk van de samenstelling kan de tint variëren van pistachegroen tot bijna zwartgroen. Epidoot komt regelmatig voor samen met mineralen zoals kwarts, veldspaat en calciet in metamorfe gesteenten en hydrothermale aders.

    De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, wat “toename” betekent — een verwijzing naar de manier waarop het kristal tijdens de groei aan één zijde sterker ontwikkelt dan aan de andere kant.

    Forest epidoot
    Forest epidoot is een benaming voor epidoot die samen met bergkristal (kwarts) voorkomt. Tijdens de vorming groeien beide mineralen in hetzelfde hydrothermale systeem: eerst kristalliseert het kwarts uit silica-rijk water, waarna calcium- en ijzerrijke oplossingen epidoot laten ontstaan in en op het kwartskristal of de omliggende matrix. Hierdoor lijken de donkergroene epidootkristallen als kleine structuren tussen of op het heldere kwarts te liggen. De naam “forest” verwijst naar het uiterlijk — de groene kristallen doen denken aan mos, struikjes of een miniatuurlandschap — en is een beschrijvende handelsnaam, geen aparte mineraalsoort. De verhouding tussen kwarts en epidoot kan per stuk sterk variëren.

  • Epidoot cluster | Forest epidoot

    Epidoot cluster | Forest epidoot

     39,95

    Epidoot ontstaat diep in de aardkorst wanneer bestaande gesteenten onder invloed van druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen langzaam veranderen — een proces dat metamorfose wordt genoemd. Tijdens deze omzetting reageren aanwezige mineralen met calcium-, aluminium- en ijzerrijke oplossingen, waardoor epidoot kan uitkristalliseren in spleten, breuken of langs kristalranden van het gesteente. Het mineraal groeit vaak in langgerekte, prismatische kristallen of korrelige aggregaten en heeft een kenmerkende groen tot donkergroene kleur, veroorzaakt door ijzer in de kristalstructuur. Afhankelijk van de samenstelling kan de tint variëren van pistachegroen tot bijna zwartgroen. Epidoot komt regelmatig voor samen met mineralen zoals kwarts, veldspaat en calciet in metamorfe gesteenten en hydrothermale aders.

    De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, wat “toename” betekent — een verwijzing naar de manier waarop het kristal tijdens de groei aan één zijde sterker ontwikkelt dan aan de andere kant.

    Forest epidoot
    Forest epidoot is een benaming voor epidoot die samen met bergkristal (kwarts) voorkomt. Tijdens de vorming groeien beide mineralen in hetzelfde hydrothermale systeem: eerst kristalliseert het kwarts uit silica-rijk water, waarna calcium- en ijzerrijke oplossingen epidoot laten ontstaan in en op het kwartskristal of de omliggende matrix. Hierdoor lijken de donkergroene epidootkristallen als kleine structuren tussen of op het heldere kwarts te liggen. De naam “forest” verwijst naar het uiterlijk — de groene kristallen doen denken aan mos, struikjes of een miniatuurlandschap — en is een beschrijvende handelsnaam, geen aparte mineraalsoort. De verhouding tussen kwarts en epidoot kan per stuk sterk variëren.

  • Epidoot trommelsteen

    Epidoot trommelsteen

     2,95

    Epidoot ontstaat diep in de aardkorst wanneer bestaande gesteenten onder invloed van druk, temperatuur en mineraalrijke vloeistoffen langzaam veranderen — een proces dat metamorfose wordt genoemd. Tijdens deze omzetting reageren aanwezige mineralen met calcium-, aluminium- en ijzerrijke oplossingen, waardoor epidoot kan uitkristalliseren in spleten, breuken of langs kristalranden van het gesteente.

    Het mineraal groeit vaak in langgerekte, prismatische kristallen of korrelige aggregaten en heeft een kenmerkende groen tot donkergroene kleur, veroorzaakt door ijzer in de kristalstructuur. Afhankelijk van de samenstelling kan de tint variëren van pistachegroen tot bijna zwartgroen. Epidoot komt regelmatig voor samen met mineralen zoals kwarts, veldspaat en calciet in metamorfe gesteenten en hydrothermale aders.

    De naam epidoot is afgeleid van het Griekse epidosis, wat “toename” betekent — een verwijzing naar de manier waarop het kristal tijdens de groei aan één zijde sterker ontwikkelt dan aan de andere kant.

  • Hematiet trommelsteen

    Hematiet trommelsteen

     1,95

    Hematiet is een ijzeroxide-mineraal dat ontstaat wanneer ijzer in gesteenten of mineraalrijke vloeistoffen reageert met zuurstof. Tijdens dit proces oxideert het ijzer en vormt het hematietkristallen. Dit kan plaatsvinden in verschillende geologische omgevingen, bijvoorbeeld in sedimentgesteenten, hydrothermale aderen of in gebieden waar ijzerrijke mineralen langdurig worden blootgesteld aan zuurstof en water.

    Het mineraal kan zich vormen als compacte massa’s, schilferige kristallen of glanzende, metaalachtige structuren. Hoewel hematiet vaak een zilvergrijze tot bijna zwarte kleur heeft met een metaalachtige glans, laat het bij krassen of wanneer het tot poeder wordt vermalen altijd een roodbruine streep achter. Dit komt doordat het mineraal zelf rijk is aan ijzeroxide, hetzelfde type verbinding dat ook verantwoordelijk is voor de rode kleur van roest en veel natuurlijke aardpigmenten.

    Hematiet is door zijn hoge ijzergehalte al duizenden jaren belangrijk als ijzererts en werd het in de oudheid ook gebruikt als rood pigment in verf en grottekeningen.

    De naam hematiet is afgeleid van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Deze naam verwijst naar de roodbruine kleur die zichtbaar wordt wanneer het mineraal wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste kenmerken waarmee geologen hematiet herkennen.

  • Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

    Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

     94,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

    Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

     69,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

    Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

     109,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

    Hematietkwarts cluster op standaard | Red dragon

     599,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts hartje

    Hematietkwarts hartje

     8,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts Toren | NR1

    Hematietkwarts Toren | NR1

     36,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts Toren | NR2

    Hematietkwarts Toren | NR2

     49,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts Toren | NR3

    Hematietkwarts Toren | NR3

     44,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts trommelsteen

    Hematietkwarts trommelsteen

     3,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Hematietkwarts trommelsteen

    Hematietkwarts trommelsteen

     1,95

    Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.

    Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.

    De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.

    Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.

  • Jaspis hartje | Drakenbloed

    Jaspis hartje | Drakenbloed

     4,95

    Jaspis is een microkristallijne variëteit van kwarts, bestaande uit hele kleine kwarts-kristallen die samen een harde, duurzame steen vormen. Hij ontstaat vaak langzaam over duizenden tot miljoenen jaren in holtes of aders van vulkanisch gesteente, maar kan ook voorkomen in sedimentaire of metamorfe gesteenten.

    Tijdens de vorming speelt water een belangrijke rol. Warm, silica-rijk water stroomt door scheuren en holtes in het gesteente en kan silicium uit andere mineralen zoals veldspaten of mica oplossen. Wanneer het water afkoelt of verzadigd raakt, slaat het silica neer en ontstaat eerst een gelachtige substantie. Naarmate het water verder verdampt, hardt deze gel uit tot jaspis. De kleuren en patronen van jaspis ontstaan door de mineralen die tijdens dit proces in de kwarts worden ingesloten. Zo zorgen ijzeroxiden voor rode en bruine tinten, terwijl mineralen zoals chloriet groene of blauwgroene schakeringen kunnen geven.

    Jaspis kan ook secundair gevormd worden, waarbij hij een oorspronkelijk gesteente molecuul voor molecuul vervangt. Zo kan bijvoorbeeld versteend hout of kiezelrijk materiaal van organismen zoals sponzen, diatomeeën en radiolariën veranderen in jaspis. Ook op deze manier ontstaan unieke kleuren en structuren die de steen zijn bijzondere uitstraling geven.

    De naam jaspis komt van het Griekse woord iaspis, wat “gestippelde of vlekkerige steen” betekent. Het verwijst naar de typische kleurige patronen en vlekken die in veel jaspisvariëteiten te zien zijn.

    Drakenbloed jaspis
    Geologisch gezien is drakenbloed jaspis geen klassieke jaspis in strikte zin. Het is een combinatie van groene epidote en rode piemontiet (soms hematiet), waarbij de rode vlekken doen denken aan druppels “drakenbloed” op een groene ondergrond. Gewone jaspis bestaat voornamelijk uit microkristallijne kwarts (chalcedoon) met kleurstoffen zoals ijzeroxiden die gelijkmatig verspreid zijn. Bij drakenbloed jaspis zijn de kleuren dus niet alleen insluitsels, maar verschillende mineralen die samen één gesteente vormen.

  • Jaspis trommelsteen | Drakenbloed jaspis

    Jaspis trommelsteen | Drakenbloed jaspis

     1,29

    Jaspis is een microkristallijne variëteit van kwarts, bestaande uit hele kleine kwarts-kristallen die samen een harde, duurzame steen vormen. Hij ontstaat vaak langzaam over duizenden tot miljoenen jaren in holtes of aders van vulkanisch gesteente, maar kan ook voorkomen in sedimentaire of metamorfe gesteenten.

    Tijdens de vorming speelt water een belangrijke rol. Warm, silica-rijk water stroomt door scheuren en holtes in het gesteente en kan silicium uit andere mineralen zoals veldspaten of mica oplossen. Wanneer het water afkoelt of verzadigd raakt, slaat het silica neer en ontstaat eerst een gelachtige substantie. Naarmate het water verder verdampt, hardt deze gel uit tot jaspis. De kleuren en patronen van jaspis ontstaan door de mineralen die tijdens dit proces in de kwarts worden ingesloten. Zo zorgen ijzeroxiden voor rode en bruine tinten, terwijl mineralen zoals chloriet groene of blauwgroene schakeringen kunnen geven.

    Jaspis kan ook secundair gevormd worden, waarbij hij een oorspronkelijk gesteente molecuul voor molecuul vervangt. Zo kan bijvoorbeeld versteend hout of kiezelrijk materiaal van organismen zoals sponzen, diatomeeën en radiolariën veranderen in jaspis. Ook op deze manier ontstaan unieke kleuren en structuren die de steen zijn bijzondere uitstraling geven.

    De naam jaspis komt van het Griekse woord iaspis, wat “gestippelde of vlekkerige steen” betekent. Het verwijst naar de typische kleurige patronen en vlekken die in veel jaspisvariëteiten te zien zijn.

    Drakenbloed jaspis
    Geologisch gezien is drakenbloed jaspis geen klassieke jaspis in strikte zin. Het is een combinatie van groene epidote en rode piemontiet (soms hematiet), waarbij de rode vlekken doen denken aan druppels “drakenbloed” op een groene ondergrond. Gewone jaspis bestaat voornamelijk uit microkristallijne kwarts (chalcedoon) met kleurstoffen zoals ijzeroxiden die gelijkmatig verspreid zijn. Bij drakenbloed jaspis zijn de kleuren dus niet alleen insluitsels, maar verschillende mineralen die samen één gesteente vormen.

  • Lemurian kwarts cluster

    Lemurian kwarts cluster

     15,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

  • Lemurian kwarts cluster

    Lemurian kwarts cluster

     29,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

  • Lemurian kwarts cluster

    Lemurian kwarts cluster

     44,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

  • Lemurian kwarts cluster

    Lemurian kwarts cluster

     11,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

  • Lemurian kwarts cluster

    Lemurian kwarts cluster

     4,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

  • Lemurian kwarts cluster

    Lemurian kwarts cluster

     14,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

  • Lemurian kwarts cluster

    Lemurian kwarts cluster

     9,99

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

  • Lemurian kwarts puntje

    Lemurian kwarts puntje

     29,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

    Deze Lemurian kristallen hebben een roze kleur die ontstaat doordat tijdens de vorming sporenelementen, zoals mangaan, lithium of zeer fijn verdeeld ijzer, in het kristalrooster van het kwarts worden opgenomen. Hierdoor krijgt het kristal zijn zachte, warme tint terwijl de kenmerkende Lemurian structuur behouden blijft.

  • Lemurian kwarts | Sugar coated | X1

    Lemurian kwarts | Sugar coated | X1

     89,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

    Deze Lemurian kristallen hebben een roze kleur die ontstaat doordat tijdens de vorming sporenelementen, zoals mangaan, lithium of zeer fijn verdeeld ijzer, in het kristalrooster van het kwarts worden opgenomen. Hierdoor krijgt het kristal zijn zachte, warme tint terwijl de kenmerkende Lemurian structuur behouden blijft.

  • Lemurian kwarts | Sugar coated | X2

    Lemurian kwarts | Sugar coated | X2

     49,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

    Deze Lemurian kristallen hebben een roze kleur die ontstaat doordat tijdens de vorming sporenelementen, zoals mangaan, lithium of zeer fijn verdeeld ijzer, in het kristalrooster van het kwarts worden opgenomen. Hierdoor krijgt het kristal zijn zachte, warme tint terwijl de kenmerkende Lemurian structuur behouden blijft.

  • Lemurian kwarts | Sugar coated | X3

    Lemurian kwarts | Sugar coated | X3

     34,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

    Deze Lemurian kristallen hebben een roze kleur die ontstaat doordat tijdens de vorming sporenelementen, zoals mangaan, lithium of zeer fijn verdeeld ijzer, in het kristalrooster van het kwarts worden opgenomen. Hierdoor krijgt het kristal zijn zachte, warme tint terwijl de kenmerkende Lemurian structuur behouden blijft.

  • Lemurian kwarts | Sugar coated | X5

    Lemurian kwarts | Sugar coated | X5

     22,95

    Lemurian kwarts is een bijzondere vorm van bergkristal die herkenbaar is aan horizontale groeilijnen op de zijvlakken van het kristal. Deze lijnen ontstaan tijdens de kristalgroei wanneer het kwartskristal in meerdere fasen vormt. De groei stopt tijdelijk door veranderingen in temperatuur, druk of samenstelling van de oplossing, waarna het kristal weer verder groeit. Elke onderbreking laat een fijne richel achter die zichtbaar blijft op het kristaloppervlak.

    De lijnen kunnen variëren van duidelijk voelbare ribbels tot zeer subtiele structuren die alleen zichtbaar worden wanneer het kristal in strijklicht wordt gekanteld of licht wordt aangeraakt. Hierdoor lijken sommige kristallen op het eerste gezicht glad, terwijl de groeilijnen bij nader bekijken toch aanwezig blijken.

    De kristallen groeien meestal vrijstaand in holtes, waardoor ze weinig beschadigd raken en hun scherpe vorm behouden. Vaak hebben ze een relatief brede basis die geleidelijk naar een punt toeloopt, met een matte of licht geribbelde zijkant en een glanzende kristaltop. De lijnen bevinden zich alleen op de zijvlakken en niet op de punt zelf, wat helpt om deze groeivorm te onderscheiden van andere kwartskristallen.

    Lemurian kwarts is geen aparte mineraalsoort maar een specifieke groeivorm van kwarts. De naam “Lemurian” ontstond binnen de kristallenhandel en verwijst naar de karakteristieke lijnstructuur, die volgens moderne spirituele tradities werd geassocieerd met oude, mythische beschavingen zoals Lemurië. Het gaat hierbij om een culturele en symbolische benaming; geologisch betreft het natuurlijk gevormd bergkristal met gefaseerde kristalgroei.

    Deze Lemurian kristallen hebben een roze kleur die ontstaat doordat tijdens de vorming sporenelementen, zoals mangaan, lithium of zeer fijn verdeeld ijzer, in het kristalrooster van het kwarts worden opgenomen. Hierdoor krijgt het kristal zijn zachte, warme tint terwijl de kenmerkende Lemurian structuur behouden blijft.

  • Obsidiaan trommelsteen

    Obsidiaan trommelsteen

     0,95

    Obsidiaan is geen kristal in de klassieke zin, maar een natuurlijk vulkanisch glas. Het ontstaat wanneer lava extreem snel afkoelt, waardoor er geen tijd is voor kristallen om zich te vormen. Dit zorgt voor een glad, glasachtig oppervlak met vaak scherpe randen. Obsidiaan komt meestal voor in gebieden met recente of vroegere vulkanische activiteit.

    De kleur van obsidiaan is meestal diepzwart, maar er bestaan ook varianten met bijzondere structuren en kleurschakeringen, zoals sneeuwvlok-obsidiaan (met witte insluitsels van cristobaliet) of regenboogobsidiaan, waarbij bij bepaald licht subtiele kleurreflecties zichtbaar worden. Deze variaties ontstaan door kleine insluitsels van mineralen of gasbelletjes die tijdens het snelle afkoelingsproces zijn ingesloten.

    De naam “obsidiaan” is afgeleid van de Romein Obsius, die volgens de overlevering als eerste deze steen vanuit Ethiopië naar Europa bracht. Door zijn scherpe breukranden werd obsidiaan in de oudheid veel gebruikt voor het maken van messen, pijlpunten en andere gereedschappen.

  • Obsidiaan trommelsteen | Sneeuwvlok obsidiaan

    Obsidiaan trommelsteen | Sneeuwvlok obsidiaan

     0,95

    Obsidiaan is geen kristal in de klassieke zin, maar een natuurlijk vulkanisch glas. Het ontstaat wanneer lava extreem snel afkoelt, waardoor er geen tijd is voor kristallen om zich te vormen. Dit zorgt voor een glad, glasachtig oppervlak met vaak scherpe randen. Obsidiaan komt meestal voor in gebieden met recente of vroegere vulkanische activiteit.

    De kleur van obsidiaan is meestal diepzwart, maar er bestaan ook varianten met bijzondere structuren en kleurschakeringen, zoals sneeuwvlok-obsidiaan (met witte insluitsels van cristobaliet) of regenboogobsidiaan, waarbij bij bepaald licht subtiele kleurreflecties zichtbaar worden. Deze variaties ontstaan door kleine insluitsels van mineralen of gasbelletjes die tijdens het snelle afkoelingsproces zijn ingesloten.

    De naam “obsidiaan” is afgeleid van de Romein Obsius, die volgens de overlevering als eerste deze steen vanuit Ethiopië naar Europa bracht. Door zijn scherpe breukranden werd obsidiaan in de oudheid veel gebruikt voor het maken van messen, pijlpunten en andere gereedschappen.

  • Obsidiaan | Sneeuwvlok obsidiaan hartje

    Obsidiaan | Sneeuwvlok obsidiaan hartje

     6,95

    Obsidiaan is geen kristal in de klassieke zin, maar een natuurlijk vulkanisch glas. Het ontstaat wanneer lava extreem snel afkoelt, waardoor er geen tijd is voor kristallen om zich te vormen. Dit zorgt voor een glad, glasachtig oppervlak met vaak scherpe randen. Obsidiaan komt meestal voor in gebieden met recente of vroegere vulkanische activiteit.

    De kleur van obsidiaan is meestal diepzwart, maar er bestaan ook varianten met bijzondere structuren en kleurschakeringen, zoals sneeuwvlok-obsidiaan (met witte insluitsels van cristobaliet) of regenboogobsidiaan, waarbij bij bepaald licht subtiele kleurreflecties zichtbaar worden. Deze variaties ontstaan door kleine insluitsels van mineralen of gasbelletjes die tijdens het snelle afkoelingsproces zijn ingesloten.

    De naam “obsidiaan” is afgeleid van de Romein Obsius, die volgens de overlevering als eerste deze steen vanuit Ethiopië naar Europa bracht. Door zijn scherpe breukranden werd obsidiaan in de oudheid veel gebruikt voor het maken van messen, pijlpunten en andere gereedschappen.

  • Seleniet trommelsteen

    Seleniet trommelsteen

     1,95

    Seleniet is een doorzichtige tot doorschijnende variëteit van het mineraal gips. Geologisch ontstaat seleniet in evaporietafzettingen. Dit zijn sedimentaire afzettingen die worden gevormd wanneer zout of mineraalrijk water in droge klimaten langzaam verdampt. Naarmate het waterpeil daalt, raken opgeloste mineralen oververzadigd en beginnen ze te kristalliseren. Gips is een van de eerste mineralen die onder deze omstandigheden neerslaat. Seleniet wordt vaak aangetroffen in oude zeebekkens, zoutmeren en lagunes waar herhaalde verdamping heeft plaatsgevonden. Het mineraal kan indrukwekkende afmetingen bereiken; in sommige ondergrondse grotten zijn selenietkristallen gevonden van meerdere meters lang.

    Door de aanwezigheid van kristalwater (twee watermoleculen per formule-eenheid) is seleniet relatief zacht. Het is daardoor gemakkelijk te krassen en gevoelig voor langdurige blootstelling aan water, wat het oppervlak kan aantasten of oplossen. Een interessant weetje: Seleniet kan bij verhitting water verliezen en overgaan in anhydriet. Wanneer er later weer water beschikbaar is, kan het opnieuw hydrateren tot gips. Dat maakt het een mineraal dat direct reageert op veranderende omgevingsomstandigheden.

    Seleniet is indirect vernoemd naar de Griekse maangodin. De reden voor deze naamgeving is de zachte, melkachtige glans van seleniet, die doet denken aan maanlicht.

  • Seleniet trommelsteen | Blokje | Ruw

    Seleniet trommelsteen | Blokje | Ruw

     1,11

    Seleniet is een doorzichtige tot doorschijnende variëteit van het mineraal gips. Geologisch ontstaat seleniet in evaporietafzettingen. Dit zijn sedimentaire afzettingen die worden gevormd wanneer zout of mineraalrijk water in droge klimaten langzaam verdampt. Naarmate het waterpeil daalt, raken opgeloste mineralen oververzadigd en beginnen ze te kristalliseren. Gips is een van de eerste mineralen die onder deze omstandigheden neerslaat. Seleniet wordt vaak aangetroffen in oude zeebekkens, zoutmeren en lagunes waar herhaalde verdamping heeft plaatsgevonden. Het mineraal kan indrukwekkende afmetingen bereiken; in sommige ondergrondse grotten zijn selenietkristallen gevonden van meerdere meters lang.

    Door de aanwezigheid van kristalwater (twee watermoleculen per formule-eenheid) is seleniet relatief zacht. Het is daardoor gemakkelijk te krassen en gevoelig voor langdurige blootstelling aan water, wat het oppervlak kan aantasten of oplossen. Een interessant weetje: Seleniet kan bij verhitting water verliezen en overgaan in anhydriet. Wanneer er later weer water beschikbaar is, kan het opnieuw hydrateren tot gips. Dat maakt het een mineraal dat direct reageert op veranderende omgevingsomstandigheden.

    Seleniet is indirect vernoemd naar de Griekse maangodin. De reden voor deze naamgeving is de zachte, melkachtige glans van seleniet, die doet denken aan maanlicht.

  • Serafiniet plak

    Serafiniet plak

     46,95

    Serafiniet is de handelsnaam voor een donkergroene variëteit van het mineraal clinochloor, dat tot de chlorietgroep behoort. Het is een magnesium- en ijzerhoudend silicaatmineraal. In tegenstelling tot veel andere mineralen vormt serafiniet meestal geen losse, duidelijke kristallen, maar compacte, massieve stukken gesteente met een schilferige of vezelige structuur.

    Het mineraal ontstaat tijdens metamorfose: een proces waarbij bestaand gesteente onder invloed van druk en temperatuur verandert. Dit gebeurt diep in de aardkorst. Serafiniet vormt zich vooral in magnesium- en ijzerrijke gesteenten die zijn omgevormd. De kenmerkende zilverachtige, veerachtige patronen ontstaan doordat de fijne kristalstructuur het licht op een zijdeachtige manier weerkaatst. Dit wordt een chatoyante glans genoemd, maar het is niet hetzelfde effect als bij tijgeroog, waar het licht als een duidelijke bewegende band zichtbaar is.

    De naam serafiniet is afgeleid van de serafijnen, engelachtige wezens uit de christelijke traditie. De lichte, glanzende patronen in de steen doen denken aan veren of vleugels. De officiële mineraalnaam is echter clinochloor; “serafiniet” is een handelsnaam. Serafiniet wordt vrijwel uitsluitend gevonden in Siberië, Rusland, in de omgeving van het Baikalmeer. Door deze beperkte vindplaats is het relatief zeldzaam. Het is een zacht mineraal wat betekent dat het gevoelig is voor krassen en voorzichtig behandeld moet worden.

  • Serafiniet plak

    Serafiniet plak

     119,95

    Serafiniet is de handelsnaam voor een donkergroene variëteit van het mineraal clinochloor, dat tot de chlorietgroep behoort. Het is een magnesium- en ijzerhoudend silicaatmineraal. In tegenstelling tot veel andere mineralen vormt serafiniet meestal geen losse, duidelijke kristallen, maar compacte, massieve stukken gesteente met een schilferige of vezelige structuur.

    Het mineraal ontstaat tijdens metamorfose: een proces waarbij bestaand gesteente onder invloed van druk en temperatuur verandert. Dit gebeurt diep in de aardkorst. Serafiniet vormt zich vooral in magnesium- en ijzerrijke gesteenten die zijn omgevormd. De kenmerkende zilverachtige, veerachtige patronen ontstaan doordat de fijne kristalstructuur het licht op een zijdeachtige manier weerkaatst. Dit wordt een chatoyante glans genoemd, maar het is niet hetzelfde effect als bij tijgeroog, waar het licht als een duidelijke bewegende band zichtbaar is.

    De naam serafiniet is afgeleid van de serafijnen, engelachtige wezens uit de christelijke traditie. De lichte, glanzende patronen in de steen doen denken aan veren of vleugels. De officiële mineraalnaam is echter clinochloor; “serafiniet” is een handelsnaam. Serafiniet wordt vrijwel uitsluitend gevonden in Siberië, Rusland, in de omgeving van het Baikalmeer. Door deze beperkte vindplaats is het relatief zeldzaam. Het is een zacht mineraal wat betekent dat het gevoelig is voor krassen en voorzichtig behandeld moet worden.

  • Serpentijn Trommelsteen | China

    Serpentijn Trommelsteen | China

     2,49

    Serpentijn is een bijzondere mineralengroep. Dit betekent dat het niet één enkel mineraal is, maar verschillende verwante mineralen bevat, zoals antigoriet, chrysotiel en lizardiet. Deze groene steen ontstaat diep in de aardkorst uit magnesiumrijke gesteenten, door een natuurlijk proces dat serpentinisatie wordt genoemd.

    Tijdens serpentinisatie verandert het oorspronkelijke gesteente langzaam van samenstelling. Magnesiumrijke mineralen zoals olivijn en pyroxeen reageren met water, waardoor zachte, vaak groene mineralen ontstaan met een golvend of vezelig patroon. Het proces gaat gepaard met volume-uitzetting, wat vaak leidt tot scheuren en breuken in het gesteente.

    De naam serpentijn is afgeleid van het Latijnse serpens, wat “slang” betekent. Dit verwijst naar de golvende, gevlekte patronen die vaak aan slangenhuid doen denken.

  • Serpentijn Trommelsteen | New jade

    Serpentijn Trommelsteen | New jade

     1,95

    Serpentijn is een bijzondere mineralengroep. Dit betekent dat het niet één enkel mineraal is, maar verschillende verwante mineralen bevat, zoals antigoriet, chrysotiel en lizardiet. Deze groene steen ontstaat diep in de aardkorst uit magnesiumrijke gesteenten, door een natuurlijk proces dat serpentinisatie wordt genoemd.

    Tijdens serpentinisatie verandert het oorspronkelijke gesteente langzaam van samenstelling. Magnesiumrijke mineralen zoals olivijn en pyroxeen reageren met water, waardoor zachte, vaak groene mineralen ontstaan met een golvend of vezelig patroon. Het proces gaat gepaard met volume-uitzetting, wat vaak leidt tot scheuren en breuken in het gesteente.

    De naam serpentijn is afgeleid van het Latijnse serpens, wat “slang” betekent. Dit verwijst naar de golvende, gevlekte patronen die vaak aan slangenhuid doen denken.

    “New Jade” is een commercieel geselecteerde variant van serpentijn, met een helderder en uniformer groen dat jade imiteert. Het wordt vaak gebruikt als betaalbaar alternatief voor echte jade, terwijl het nog steeds de eigenschappen van serpentijn behoudt. “New Jade” dankt haar lichtere kleur aan de lagere ijzer- en mineraalinhoud in het geselecteerde gesteente.

  • Serpentijn trommelsteen | Peru

    Serpentijn trommelsteen | Peru

     1,95

    Serpentijn is een bijzondere mineralengroep. Dit betekent dat het niet één enkel mineraal is, maar verschillende verwante mineralen bevat, zoals antigoriet, chrysotiel en lizardiet. Deze groene steen ontstaat diep in de aardkorst uit magnesiumrijke gesteenten, door een natuurlijk proces dat serpentinisatie wordt genoemd.

    Tijdens serpentinisatie verandert het oorspronkelijke gesteente langzaam van samenstelling. Magnesiumrijke mineralen zoals olivijn en pyroxeen reageren met water, waardoor zachte, vaak groene mineralen ontstaan met een golvend of vezelig patroon. Het proces gaat gepaard met volume-uitzetting, wat vaak leidt tot scheuren en breuken in het gesteente.

    De naam serpentijn is afgeleid van het Latijnse serpens, wat “slang” betekent. Dit verwijst naar de golvende, gevlekte patronen die vaak aan slangenhuid doen denken.

  • Stilbiet met Toermalijn handsteen | Oplegsteen

    Stilbiet met Toermalijn handsteen | Oplegsteen

     9,95

    Stilbiet is een waterhoudend calcium-aluminiumsilicaat en behoort tot de zeolietgroep. Zeolieten zijn mineralen met een open kristalstructuur waarin watermoleculen zijn opgenomen. Dit water zit vast in het kristalrooster en kan bij verhitting vrijkomen.

    Stilbiet kristalliseert in het monokliene kristalsysteem en vormt vaak waaiervormige of bundelachtige kristallen. De kristallen hebben meestal een glasachtige tot parelmoerachtige glans en kunnen kleurloos, wit, roze of perzikachtig zijn. Door hun vorm groeien ze vaak als bloemachtige structuren in holtes van gesteente. Geologisch ontstaat stilbiet vooral in basalt, een vulkanisch gesteente. Tijdens het afkoelen van lava blijven er gasbellen en scheuren achter. Later kunnen mineraalrijke vloeistoffen door deze open ruimtes stromen. Wanneer deze vloeistoffen bij relatief lage temperaturen afkoelen, kristalliseren zeolieten zoals stilbiet in de holtes. Het mineraal vormt zich dus in een latere, koelere fase van vulkanische activiteit.

    Stilbiet wordt vaak samen gevonden met andere zeolieten zoals apofyliet en scoleciet. In sommige vindplaatsen komt het ook voor in combinatie met toermalijn, wat wijst op de aanwezigheid van boor in het geologische systeem tijdens de vorming.

    De naam stilbiet komt van het Griekse woord stilbein, wat “glanzen” betekent – een verwijzing naar de lichte schittering van de kristallen.

  • Super seven cluster | AAA-quality

    Super seven cluster | AAA-quality

     69,95

    Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.

    In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.

    De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.

    Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.

  • Super seven toren

    Super seven toren

     49,95

    Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.

    In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.

    De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.

    Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.

  • Super seven toren

    Super seven toren

     89,95

    Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.

    In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.

    De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.

    Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.

  • Super seven toren

    Super seven toren

     29,95

    Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.

    In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.

    De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.

    Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.