Resultaat 61–116 van de 116 resultaten wordt getoond
-
€ 549,95
Agaat ontstaat wanneer gasbellen in lava worden ingesloten en later langzaam worden opgevuld met silica-rijk water. Terwijl de lava afkoelt en het gesteente hard wordt, ontstaan er holtes waarin dit water terechtkomt. Wanneer het water verdampt of afkoelt, blijft er een gelachtige substantie achter die zich laag voor laag tegen de wanden van de holte afzet.
Deze lagen groeien concentrisch rond het midden van de holte, waardoor de typische banden en patronen ontstaan. De kleur en het patroon worden beïnvloed door veranderingen in druk, temperatuur en het mineraalgehalte tijdens het proces. Agaat kan daarom verschillende kleuren hebben, zoals wit, grijs, zwart, rood, geel, groen en blauw, vaak met strepen of ringen.
Soms wordt een holte niet volledig gevuld, waarna later grotere kwarts kristallen zoals bergkristal of amethist de ruimte opvullen. Op deze manier ontstaan ook de prachtige agaatgeoden. De naam “agaat” komt van het Griekse woord “Achatès”, dat verwijst naar de rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar de steen voor het eerst werd gevonden.
-
€ 119,95
Agaat ontstaat wanneer gasbellen in lava worden ingesloten en later langzaam worden opgevuld met silica-rijk water. Terwijl de lava afkoelt en het gesteente hard wordt, ontstaan er holtes waarin dit water terechtkomt. Wanneer het water verdampt of afkoelt, blijft er een gelachtige substantie achter die zich laag voor laag tegen de wanden van de holte afzet.
Deze lagen groeien concentrisch rond het midden van de holte, waardoor de typische banden en patronen ontstaan. De kleur en het patroon worden beïnvloed door veranderingen in druk, temperatuur en het mineraalgehalte tijdens het proces. Agaat kan daarom verschillende kleuren hebben, zoals wit, grijs, zwart, rood, geel, groen en blauw, vaak met strepen of ringen.
Soms wordt een holte niet volledig gevuld, waarna later grotere kwarts kristallen zoals bergkristal of amethist de ruimte opvullen. Op deze manier ontstaan ook de prachtige agaatgeoden. De naam “agaat” komt van het Griekse woord “Achatès”, dat verwijst naar de rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar de steen voor het eerst werd gevonden.
-
€ 21,95
Agaat ontstaat wanneer gasbellen in lava worden ingesloten en later langzaam worden opgevuld met silica-rijk water. Terwijl de lava afkoelt en het gesteente hard wordt, ontstaan er holtes waarin dit water terechtkomt. Wanneer het water verdampt of afkoelt, blijft er een gelachtige substantie achter die zich laag voor laag tegen de wanden van de holte afzet.
Deze lagen groeien concentrisch rond het midden van de holte, waardoor de typische banden en patronen ontstaan. De kleur en het patroon worden beïnvloed door veranderingen in druk, temperatuur en het mineraalgehalte tijdens het proces. Agaat kan daarom verschillende kleuren hebben, zoals wit, grijs, zwart, rood, geel, groen en blauw, vaak met strepen of ringen.
Soms wordt een holte niet volledig gevuld, waarna later grotere kwarts kristallen zoals bergkristal of amethist de ruimte opvullen. Op deze manier ontstaan ook de prachtige agaatgeoden. De naam “agaat” komt van het Griekse woord “Achatès”, dat verwijst naar de rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar de steen voor het eerst werd gevonden.
Deze prachtige Agaat cut-base heeft een speciaal gat om een waxinelichtje in te plaatsen. Het licht schijnt schitterend door de transparante delen van de steen en creëert een warme, sfeervolle gloed.
-
€ 21,95
Agaat ontstaat wanneer gasbellen in lava worden ingesloten en later langzaam worden opgevuld met silica-rijk water. Terwijl de lava afkoelt en het gesteente hard wordt, ontstaan er holtes waarin dit water terechtkomt. Wanneer het water verdampt of afkoelt, blijft er een gelachtige substantie achter die zich laag voor laag tegen de wanden van de holte afzet.
Deze lagen groeien concentrisch rond het midden van de holte, waardoor de typische banden en patronen ontstaan. De kleur en het patroon worden beïnvloed door veranderingen in druk, temperatuur en het mineraalgehalte tijdens het proces. Agaat kan daarom verschillende kleuren hebben, zoals wit, grijs, zwart, rood, geel, groen en blauw, vaak met strepen of ringen.
Soms wordt een holte niet volledig gevuld, waarna later grotere kwarts kristallen zoals bergkristal of amethist de ruimte opvullen. Op deze manier ontstaan ook de prachtige agaatgeoden. De naam “agaat” komt van het Griekse woord “Achatès”, dat verwijst naar de rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar de steen voor het eerst werd gevonden.
Deze prachtige Agaat cut-base heeft een speciaal gat om een waxinelichtje in te plaatsen. Het licht schijnt schitterend door de transparante delen van de steen en creëert een warme, sfeervolle gloed.
-
€ 21,95
Agaat ontstaat wanneer gasbellen in lava worden ingesloten en later langzaam worden opgevuld met silica-rijk water. Terwijl de lava afkoelt en het gesteente hard wordt, ontstaan er holtes waarin dit water terechtkomt. Wanneer het water verdampt of afkoelt, blijft er een gelachtige substantie achter die zich laag voor laag tegen de wanden van de holte afzet.
Deze lagen groeien concentrisch rond het midden van de holte, waardoor de typische banden en patronen ontstaan. De kleur en het patroon worden beïnvloed door veranderingen in druk, temperatuur en het mineraalgehalte tijdens het proces. Agaat kan daarom verschillende kleuren hebben, zoals wit, grijs, zwart, rood, geel, groen en blauw, vaak met strepen of ringen.
Soms wordt een holte niet volledig gevuld, waarna later grotere kwarts kristallen zoals bergkristal of amethist de ruimte opvullen. Op deze manier ontstaan ook de prachtige agaatgeoden. De naam “agaat” komt van het Griekse woord “Achatès”, dat verwijst naar de rivier de Dirillo in het zuiden van Sicilië, waar de steen voor het eerst werd gevonden.
Deze prachtige Agaat cut-base heeft een speciaal gat om een waxinelichtje in te plaatsen. Het licht schijnt schitterend door de transparante delen van de steen en creëert een warme, sfeervolle gloed.
-
€ 259,95
Amethist is een paarse variant van kwarts en ontstaat in holtes van vulkanisch gesteente, zoals basalt. Wanneer lava stolt, kunnen er gasbellen achterblijven die later holtes vormen. Deze holtes worden opgevuld met silica-rijk water, dat langzaam afkoelt en kristalliseert. In veel gevallen groeien de kristallen van binnenuit naar buiten, waardoor er geode-achtige structuren ontstaan met een glinsterende binnenkant van puntige amethistkristallen. Amethist komt ook voor in aders of vaten in gesteente, waarbij de kristallen in lagen zijn aangegroeid. Soms ontstaan in één geode meerdere kleurzones, doordat de samenstelling van het silica-rijk water of de temperatuur tijdens het groeiproces verandert, waardoor bijvoorbeeld wit, paars en transparant kwarts naast elkaar kunnen voorkomen.
De paarse kleur van amethist ontstaat door sporen van ijzer in de kwartsstructuur, gecombineerd met natuurlijke straling uit de omgeving. Door deze straling veranderen de ijzerionen van toestand, waardoor de paarse tint ontstaat. De intensiteit van de kleur kan variëren van licht lavendel tot diep violet, afhankelijk van de hoeveelheid ijzer en de mate van blootstelling aan straling tijdens het groeiproces.
De naam “amethist” is afgeleid van het Griekse woord amethystos, wat “niet dronken” betekent. In de oudheid geloofde men dat de steen bescherming bood tegen dronkenschap en overmatig drinken, en werd hij daarom vaak gebruikt als amulet of in drinkgerei.
-
€ 119,95
Amethist is een paarse variant van kwarts en ontstaat in holtes van vulkanisch gesteente, zoals basalt. Wanneer lava stolt, kunnen er gasbellen achterblijven die later holtes vormen. Deze holtes worden opgevuld met silica-rijk water, dat langzaam afkoelt en kristalliseert. In veel gevallen groeien de kristallen van binnenuit naar buiten, waardoor er geode-achtige structuren ontstaan met een glinsterende binnenkant van puntige amethistkristallen. Amethist komt ook voor in aders of vaten in gesteente, waarbij de kristallen in lagen zijn aangegroeid. Soms ontstaan in één geode meerdere kleurzones, doordat de samenstelling van het silica-rijk water of de temperatuur tijdens het groeiproces verandert, waardoor bijvoorbeeld wit, paars en transparant kwarts naast elkaar kunnen voorkomen.
De paarse kleur van amethist ontstaat door sporen van ijzer in de kwartsstructuur, gecombineerd met natuurlijke straling uit de omgeving. Door deze straling veranderen de ijzerionen van toestand, waardoor de paarse tint ontstaat. De intensiteit van de kleur kan variëren van licht lavendel tot diep violet, afhankelijk van de hoeveelheid ijzer en de mate van blootstelling aan straling tijdens het groeiproces.
De naam “amethist” is afgeleid van het Griekse woord amethystos, wat “niet dronken” betekent. In de oudheid geloofde men dat de steen bescherming bood tegen dronkenschap en overmatig drinken, en werd hij daarom vaak gebruikt als amulet of in drinkgerei.
-
€ 4,95
Aventurijn is een variëteit van kwarts en staat bekend om zijn karakteristieke, subtiele glinstering. Deze fonkelende werking wordt aventurescentie genoemd en ontstaat doordat tijdens de groei van het kristal microscopisch kleine mineraaldeeltjes in het kwarts worden ingesloten. Dit gebeurt diep in de aarde, wanneer kwarts zich langzaam vormt in aders en spleten van magmatische en metamorfe gesteenten. Door dit langzame kristallisatieproces krijgen de insluitsels de tijd om zich gelijkmatig te verspreiden, wat zorgt voor de herkenbare glans.
De naam aventurijn komt van het Italiaanse woord “a ventura”, wat “bij toeval” of “per ongeluk” betekent. Dit verwijst naar de ontdekking van het aventurijnglas in de 18e eeuw, een glas met fonkelende metaaldeeltjes dat per ongeluk werd gemaakt door Venetiaanse glasblazers.
Aventurijn komt voor in verschillende kleuren, waaronder groen, oranje, blauw en bruin. Elke kleur ontstaat door andere mineraalinsluitsels en heeft daardoor ook een iets andere energetische focus.
Groene aventurijn
Groene aventurijn dankt zijn kleur aan kleine insluitsels van fuchsiet, een chroomrijke variëteit van mica, die tijdens de kristalgroei in het kwarts worden opgenomen. Deze microscopisch kleine fuchsietdeeltjes zijn gelijkmatig verspreid door het kristal en veroorzaken zowel de karakteristieke groene kleur als de subtiele glinstering waar aventurijn om bekendstaat.
-
€ 0,95
Aventurijn is een variëteit van kwarts en staat bekend om zijn karakteristieke, subtiele glinstering. Deze fonkelende werking wordt aventurescentie genoemd en ontstaat doordat tijdens de groei van het kristal microscopisch kleine mineraaldeeltjes in het kwarts worden ingesloten. Dit gebeurt diep in de aarde, wanneer kwarts zich langzaam vormt in aders en spleten van magmatische en metamorfe gesteenten. Door dit langzame kristallisatieproces krijgen de insluitsels de tijd om zich gelijkmatig te verspreiden, wat zorgt voor de herkenbare glans.
De naam aventurijn komt van het Italiaanse woord “a ventura”, wat “bij toeval” of “per ongeluk” betekent. Dit verwijst naar de ontdekking van het aventurijnglas in de 18e eeuw, een glas met fonkelende metaaldeeltjes dat per ongeluk werd gemaakt door Venetiaanse glasblazers.
Aventurijn komt voor in verschillende kleuren, waaronder groen, oranje, blauw en bruin. Elke kleur ontstaat door andere mineraalinsluitsels en heeft daardoor ook een iets andere energetische focus.
Groene aventurijn
Groene aventurijn dankt zijn kleur aan kleine insluitsels van fuchsiet, een chroomrijke variëteit van mica, die tijdens de kristalgroei in het kwarts worden opgenomen. Deze microscopisch kleine fuchsietdeeltjes zijn gelijkmatig verspreid door het kristal en veroorzaken zowel de karakteristieke groene kleur als de subtiele glinstering waar aventurijn om bekendstaat.
-
€ 0,95
Aventurijn is een variëteit van kwarts en staat bekend om zijn karakteristieke, subtiele glinstering. Deze fonkelende werking wordt aventurescentie genoemd en ontstaat doordat tijdens de groei van het kristal microscopisch kleine mineraaldeeltjes in het kwarts worden ingesloten. Dit gebeurt diep in de aarde, wanneer kwarts zich langzaam vormt in aders en spleten van magmatische en metamorfe gesteenten. Door dit langzame kristallisatieproces krijgen de insluitsels de tijd om zich gelijkmatig te verspreiden, wat zorgt voor de herkenbare glans.
De naam aventurijn komt van het Italiaanse woord “a ventura”, wat “bij toeval” of “per ongeluk” betekent. Dit verwijst naar de ontdekking van het aventurijnglas in de 18e eeuw, een glas met fonkelende metaaldeeltjes dat per ongeluk werd gemaakt door Venetiaanse glasblazers.
Aventurijn komt voor in verschillende kleuren, waaronder groen, oranje, blauw, rood en bruin. Elke kleur ontstaat door andere mineraalinsluitsels en heeft daardoor ook een iets andere energetische focus.
Rode aventurijn
Rode aventurijn dankt zijn kleur aan kleine insluitsels van mica, hematiet of goethiet, die tijdens de kristalgroei in het kwarts worden opgenomen. Deze microscopisch kleine deeltjes zijn gelijkmatig verspreid door het kristal en veroorzaken zowel de karakteristieke rode kleur als de subtiele glinstering waar aventurijn om bekendstaat.
-
€ 0,95
Aventurijn is een variëteit van kwarts en staat bekend om zijn karakteristieke, subtiele glinstering. Deze fonkelende werking wordt aventurescentie genoemd en ontstaat doordat tijdens de groei van het kristal microscopisch kleine mineraaldeeltjes in het kwarts worden ingesloten. Dit gebeurt diep in de aarde, wanneer kwarts zich langzaam vormt in aders en spleten van magmatische en metamorfe gesteenten. Door dit langzame kristallisatieproces krijgen de insluitsels de tijd om zich gelijkmatig te verspreiden, wat zorgt voor de herkenbare glans.
De naam aventurijn komt van het Italiaanse woord “a ventura”, wat “bij toeval” of “per ongeluk” betekent. Dit verwijst naar de ontdekking van het aventurijnglas in de 18e eeuw, een glas met fonkelende metaaldeeltjes dat per ongeluk werd gemaakt door Venetiaanse glasblazers.
Aventurijn komt voor in verschillende kleuren, waaronder groen, oranje, blauw, rood en bruin. Elke kleur ontstaat door andere mineraalinsluitsels en heeft daardoor ook een iets andere energetische focus.
Rode aventurijn
Rode aventurijn dankt zijn kleur aan kleine insluitsels van mica, hematiet of goethiet, die tijdens de kristalgroei in het kwarts worden opgenomen. Deze microscopisch kleine deeltjes zijn gelijkmatig verspreid door het kristal en veroorzaken zowel de karakteristieke rode kleur als de subtiele glinstering waar aventurijn om bekendstaat.
-
€ 4,95
Carneool is een warme, oranje tot roodbruine variëteit van chalcedoon, een microkristallijne vorm van kwarts. Het vormt zich langzaam in aders en holtes van vulkanisch gesteente of in metamorfe gesteenten, waar silica-rijk water zich gedurende lange periodes ophoopt en kristalliseert. De kleur van carneool ontstaat door de aanwezigheid van ijzeroxiden die tijdens het kristallisatieproces in het kwarts worden opgenomen. Hoe meer ijzeroxide, hoe intenser de oranje tot rode tint. Door het langzame en gelijkmatige groeiproces krijgen de insluitsels de tijd zich in het kristal te verspreiden, waardoor carneool een diepe, warme kleur en een zachte glans ontwikkelt.
De naam carneool is afkomstig van het Latijnse cornu of corneolus, wat “kers” betekent, een verwijzing naar de kersenrode kleur van de steen.
-
€ 0,95
Carneool is een warme, oranje tot roodbruine variëteit van chalcedoon, een microkristallijne vorm van kwarts. Het vormt zich langzaam in aders en holtes van vulkanisch gesteente of in metamorfe gesteenten, waar silica-rijk water zich gedurende lange periodes ophoopt en kristalliseert. De kleur van carneool ontstaat door de aanwezigheid van ijzeroxiden die tijdens het kristallisatieproces in het kwarts worden opgenomen. Hoe meer ijzeroxide, hoe intenser de oranje tot rode tint. Door het langzame en gelijkmatige groeiproces krijgen de insluitsels de tijd zich in het kristal te verspreiden, waardoor carneool een diepe, warme kleur en een zachte glans ontwikkelt.
De naam carneool is afkomstig van het Latijnse cornu of corneolus, wat “kers” betekent, een verwijzing naar de kersenrode kleur van de steen.
-
€ 2,59
Carneool is een warme, oranje tot roodbruine variëteit van chalcedoon, een microkristallijne vorm van kwarts. Het vormt zich langzaam in aders en holtes van vulkanisch gesteente of in metamorfe gesteenten, waar silica-rijk water zich gedurende lange periodes ophoopt en kristalliseert. De kleur van carneool ontstaat door de aanwezigheid van ijzeroxiden die tijdens het kristallisatieproces in het kwarts worden opgenomen. Hoe meer ijzeroxide, hoe intenser de oranje tot rode tint. Door het langzame en gelijkmatige groeiproces krijgen de insluitsels de tijd zich in het kristal te verspreiden, waardoor carneool een diepe, warme kleur en een zachte glans ontwikkelt.
De naam carneool is afkomstig van het Latijnse cornu of corneolus, wat “kers” betekent, een verwijzing naar de kersenrode kleur van de steen.
-
€ 36,95
Druifagaat is een bijzondere vorm van chalcedoon (microkristallijne kwarts) en wordt vaak tot de agaatfamilie gerekend, al verschilt het uiterlijk en de vorming duidelijk van klassieke agaat. In plaats van banding of concentrische lagen bestaat druifagaat uit kleine, bolvormige structuren die samen trosachtige vormen creëren. Deze groeiwijze wordt ook wel botryoïdaal genoemd, wat verwijst naar het druifachtige uiterlijk van de steen.
Druifagaat ontstaat wanneer silica-rijk water zich afzet op een oppervlak, in plaats van in een afgesloten holte. De mineralen kristalliseren hierbij van buiten naar buiten en vormen ronde knobbels die zich geleidelijk ophopen. Omdat er geen holtes worden opgevuld, ontstaan er bij druifagaat geen geoden of gelaagde patronen zoals bij klassieke agaat. De kleur van druifagaat varieert meestal van lichtpaars tot diep violet, maar kan ook grijs- of blauwachtige tinten hebben, afhankelijk van de aanwezige mineralen en de omstandigheden tijdens het ontstaan.
-
€ 9,95
Aventurijn is een variëteit van kwarts en staat bekend om zijn karakteristieke, subtiele glinstering. Deze fonkelende werking wordt aventurescentie genoemd en ontstaat doordat tijdens de groei van het kristal microscopisch kleine mineraaldeeltjes in het kwarts worden ingesloten. Dit gebeurt diep in de aarde, wanneer kwarts zich langzaam vormt in aders en spleten van magmatische en metamorfe gesteenten. Door dit langzame kristallisatieproces krijgen de insluitsels de tijd om zich gelijkmatig te verspreiden, wat zorgt voor de herkenbare glans.
De naam aventurijn komt van het Italiaanse woord “a ventura”, wat “bij toeval” of “per ongeluk” betekent. Dit verwijst naar de ontdekking van het aventurijnglas in de 18e eeuw, een glas met fonkelende metaaldeeltjes dat per ongeluk werd gemaakt door Venetiaanse glasblazers.
Aventurijn komt voor in verschillende kleuren, waaronder groen, oranje, blauw en bruin. Elke kleur ontstaat door andere mineraalinsluitsels en heeft daardoor ook een iets andere energetische focus.
Groene aventurijn
Groene aventurijn dankt zijn kleur aan kleine insluitsels van fuchsiet, een chroomrijke variëteit van mica, die tijdens de kristalgroei in het kwarts worden opgenomen. Deze microscopisch kleine fuchsietdeeltjes zijn gelijkmatig verspreid door het kristal en veroorzaken zowel de karakteristieke groene kleur als de subtiele glinstering waar aventurijn om bekendstaat.
-
€ 1,95
Hematiet is een ijzeroxide-mineraal dat ontstaat wanneer ijzer in gesteenten of mineraalrijke vloeistoffen reageert met zuurstof. Tijdens dit proces oxideert het ijzer en vormt het hematietkristallen. Dit kan plaatsvinden in verschillende geologische omgevingen, bijvoorbeeld in sedimentgesteenten, hydrothermale aderen of in gebieden waar ijzerrijke mineralen langdurig worden blootgesteld aan zuurstof en water.
Het mineraal kan zich vormen als compacte massa’s, schilferige kristallen of glanzende, metaalachtige structuren. Hoewel hematiet vaak een zilvergrijze tot bijna zwarte kleur heeft met een metaalachtige glans, laat het bij krassen of wanneer het tot poeder wordt vermalen altijd een roodbruine streep achter. Dit komt doordat het mineraal zelf rijk is aan ijzeroxide, hetzelfde type verbinding dat ook verantwoordelijk is voor de rode kleur van roest en veel natuurlijke aardpigmenten.
Hematiet is door zijn hoge ijzergehalte al duizenden jaren belangrijk als ijzererts en werd het in de oudheid ook gebruikt als rood pigment in verf en grottekeningen.
De naam hematiet is afgeleid van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Deze naam verwijst naar de roodbruine kleur die zichtbaar wordt wanneer het mineraal wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste kenmerken waarmee geologen hematiet herkennen.
-
€ 94,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 69,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 109,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 599,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 8,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 36,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 49,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 44,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 3,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 1,95
Hematietkwarts is bergkristal dat tijdens of na de groei ijzeroxide bevat. Terwijl kwartskristallen groeien uit silica-rijke, warme vloeistoffen in scheuren van gesteente, zijn daarin vaak kleine hoeveelheden opgelost ijzer aanwezig. Wanneer dit ijzer oxideert, vormt het microscopisch kleine hematietplaatjes en insluitingen in en op het kwarts.
Deze insluitingen geven het kristal zijn kenmerkende roodbruine tot dieprode kleur, variërend van een zachte waas tot duidelijke wolken of vlokken in het kristal. Het gaat dus niet om een menggesteente, maar om één kwartskristal waarin hematiet is meegegroeid. Hematietkwarts ontstaat meestal in hydrothermale aderen in de aardkorst, waar mineraalrijke vloeistoffen langzaam afkoelen en kristallen de tijd krijgen zich te ontwikkelen. De exacte patronen verschillen per kristal en hangen af van het moment waarop het ijzer tijdens de groei werd ingesloten, waardoor sluiers, stipjes of vlamachtige structuren kunnen ontstaan. Soms ligt het hematiet in het kristal besloten en soms vormt het een dun laagje op het oppervlak. Ondanks de kleur blijft de steen qua hardheid en eigenschappen gewoon kwarts.
De naam hematiet komt van het Griekse woord haima, wat “bloed” betekent. Wanneer hematiet wordt gepoederd of over een ruw oppervlak wordt gewreven, laat het een roodbruine streep achter die lijkt op de kleur van gedroogd bloed. Die typische streepkleur is zelfs een van de belangrijkste manieren waarop geologen het mineraal herkennen — ook al kan het kristal zelf zilvergrijs of zwart lijken.
Roodachtige kwartsen met ijzeroxide worden onder verschillende namen verkocht, zoals hematoidekwarts, vuurkwarts, harlekijnkwarts, red dragon en red healer. Hoewel ze er onderling anders uit kunnen zien, verwijzen deze benamingen naar het uiterlijk van de ijzeroxide-insluitsels in het kristal. Geologisch gezien gaat het om kwarts met hematiet (soms andere ijzeroxiden) en niet om aparte mineraalsoorten. Sommige namen, zoals aardbeienkwarts, worden in de handel specifieker gebruikt voor een bepaalde structuur van fijne insluitsels.
-
€ 4,95
Jaspis is een microkristallijne variëteit van kwarts, bestaande uit hele kleine kwarts-kristallen die samen een harde, duurzame steen vormen. Hij ontstaat vaak langzaam over duizenden tot miljoenen jaren in holtes of aders van vulkanisch gesteente, maar kan ook voorkomen in sedimentaire of metamorfe gesteenten.
Tijdens de vorming speelt water een belangrijke rol. Warm, silica-rijk water stroomt door scheuren en holtes in het gesteente en kan silicium uit andere mineralen zoals veldspaten of mica oplossen. Wanneer het water afkoelt of verzadigd raakt, slaat het silica neer en ontstaat eerst een gelachtige substantie. Naarmate het water verder verdampt, hardt deze gel uit tot jaspis. De kleuren en patronen van jaspis ontstaan door de mineralen die tijdens dit proces in de kwarts worden ingesloten. Zo zorgen ijzeroxiden voor rode en bruine tinten, terwijl mineralen zoals chloriet groene of blauwgroene schakeringen kunnen geven.
Jaspis kan ook secundair gevormd worden, waarbij hij een oorspronkelijk gesteente molecuul voor molecuul vervangt. Zo kan bijvoorbeeld versteend hout of kiezelrijk materiaal van organismen zoals sponzen, diatomeeën en radiolariën veranderen in jaspis. Ook op deze manier ontstaan unieke kleuren en structuren die de steen zijn bijzondere uitstraling geven.
De naam jaspis komt van het Griekse woord iaspis, wat “gestippelde of vlekkerige steen” betekent. Het verwijst naar de typische kleurige patronen en vlekken die in veel jaspisvariëteiten te zien zijn.
Drakenbloed jaspis
Geologisch gezien is drakenbloed jaspis geen klassieke jaspis in strikte zin. Het is een combinatie van groene epidote en rode piemontiet (soms hematiet), waarbij de rode vlekken doen denken aan druppels “drakenbloed” op een groene ondergrond. Gewone jaspis bestaat voornamelijk uit microkristallijne kwarts (chalcedoon) met kleurstoffen zoals ijzeroxiden die gelijkmatig verspreid zijn. Bij drakenbloed jaspis zijn de kleuren dus niet alleen insluitsels, maar verschillende mineralen die samen één gesteente vormen.
-
€ 1,29
Jaspis is een microkristallijne variëteit van kwarts, bestaande uit hele kleine kwarts-kristallen die samen een harde, duurzame steen vormen. Hij ontstaat vaak langzaam over duizenden tot miljoenen jaren in holtes of aders van vulkanisch gesteente, maar kan ook voorkomen in sedimentaire of metamorfe gesteenten.
Tijdens de vorming speelt water een belangrijke rol. Warm, silica-rijk water stroomt door scheuren en holtes in het gesteente en kan silicium uit andere mineralen zoals veldspaten of mica oplossen. Wanneer het water afkoelt of verzadigd raakt, slaat het silica neer en ontstaat eerst een gelachtige substantie. Naarmate het water verder verdampt, hardt deze gel uit tot jaspis. De kleuren en patronen van jaspis ontstaan door de mineralen die tijdens dit proces in de kwarts worden ingesloten. Zo zorgen ijzeroxiden voor rode en bruine tinten, terwijl mineralen zoals chloriet groene of blauwgroene schakeringen kunnen geven.
Jaspis kan ook secundair gevormd worden, waarbij hij een oorspronkelijk gesteente molecuul voor molecuul vervangt. Zo kan bijvoorbeeld versteend hout of kiezelrijk materiaal van organismen zoals sponzen, diatomeeën en radiolariën veranderen in jaspis. Ook op deze manier ontstaan unieke kleuren en structuren die de steen zijn bijzondere uitstraling geven.
De naam jaspis komt van het Griekse woord iaspis, wat “gestippelde of vlekkerige steen” betekent. Het verwijst naar de typische kleurige patronen en vlekken die in veel jaspisvariëteiten te zien zijn.
Drakenbloed jaspis
Geologisch gezien is drakenbloed jaspis geen klassieke jaspis in strikte zin. Het is een combinatie van groene epidote en rode piemontiet (soms hematiet), waarbij de rode vlekken doen denken aan druppels “drakenbloed” op een groene ondergrond. Gewone jaspis bestaat voornamelijk uit microkristallijne kwarts (chalcedoon) met kleurstoffen zoals ijzeroxiden die gelijkmatig verspreid zijn. Bij drakenbloed jaspis zijn de kleuren dus niet alleen insluitsels, maar verschillende mineralen die samen één gesteente vormen.
-
€ 9,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 49,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 79,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 29,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 44,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 49,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 39,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 29,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 54,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 0,95
Labradoriet is een veldspaatmineraal uit de plagioklaasreeks en ontstaat wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt in de aardkorst. Tijdens het kristalliseren vormen zich microscopisch dunne laagjes met kleine variaties in samenstelling binnen het kristal. Wanneer licht deze interne structuren binnendringt, wordt het gebroken en weerkaatst, waardoor het kenmerkende kleurenspel ontstaat dat bekendstaat als labradorescentie.
De basiskleur van labradoriet is meestal grijs tot donkergrijs, maar afhankelijk van de interne structuur kunnen flitsen zichtbaar worden in blauw, groen, goud, oranje of soms paars. Hoe regelmatiger en fijner de lagen, hoe sterker het optische effect zichtbaar is. Dit verschijnsel is geen oppervlakteglans maar ontstaat binnenin het mineraal.
Labradoriet vormt zich vaak in stollingsgesteenten zoals gabbro en basalt en kan daar in grote kristalmassa’s voorkomen. Het mineraal is vernoemd naar het Canadese schiereiland Labrador, waar het in de 18e eeuw voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven.
-
€ 3,95
Pyriet is een mineraal dat bestaat uit ijzer en zwavel (FeS₂). Het ontstaat wanneer deze elementen zich in de natuur met elkaar verbinden, meestal diep in de aarde waar heet, mineraalrijk water door scheuren en holtes in het gesteente stroomt. Terwijl dit water langzaam afkoelt, kristalliseert pyriet en groeien de kristallen geleidelijk uit tot hun kenmerkende kubusvorm. Die strakke vorm komt doordat de atomen in een regelmatig kubisch patroon zijn opgebouwd.
Pyriet kan ook ontstaan bij vulkanische activiteit, wanneer magma reageert met omliggend gesteente. Daarnaast vormt het zich in sedimenten op zuurstofarme plekken, zoals op de zeebodem of in kleilagen, soms met hulp van bacteriën die zwavel produceren. Daarom wordt pyriet vaak samen gevonden met kwarts, kalksteen of schalie.
Door zijn goudkleurige, metaalachtige glans kreeg pyriet de bijnaam “fool’s gold”. Toch is het goed te onderscheiden van echt goud: pyriet vormt scherpe kristallen en breekt gemakkelijk, terwijl goud zacht en buigzaam is. Als je pyriet tegen metaal slaat kan het vonken geven — daar komt ook de naam vandaan, afgeleid van het Griekse pyr, wat “vuur” betekent.
Na verloop van tijd kan het oppervlak verkleuren door oxidatie, waardoor soms regenboogachtige tinten ontstaan. Ondanks zijn uiterlijk bevat pyriet geen goud, maar is het een eigen mineraal met een herkenbare structuur en ontstaanswijze.
-
€ 14,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde formules in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt voor in bijna alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling ontstaan de vele kleurvarianten. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
Rubelliet
Rubelliet is een roze tot rood gekleurde variëteit van toermalijn en behoort tot de lithiumrijke soort elbaiet. De kleur wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van mangaan in de kristalstructuur. In tegenstelling tot sommige andere roze toermalijnen behoudt rubelliet zijn intense kleur zowel bij natuurlijk als kunstmatig licht.
-
€ 9,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde formules in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt voor in bijna alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling ontstaan de vele kleurvarianten. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
Rubelliet
Rubelliet is een roze tot rood gekleurde variëteit van toermalijn en behoort tot de lithiumrijke soort elbaiet. De kleur wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van mangaan in de kristalstructuur. In tegenstelling tot sommige andere roze toermalijnen behoudt rubelliet zijn intense kleur zowel bij natuurlijk als kunstmatig licht.
-
€ 139,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde formules in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt voor in bijna alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling ontstaan de vele kleurvarianten. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
Rubelliet
Rubelliet is een roze tot rood gekleurde variëteit van toermalijn en behoort tot de lithiumrijke soort elbaiet. De kleur wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van mangaan in de kristalstructuur. In tegenstelling tot sommige andere roze toermalijnen behoudt rubelliet zijn intense kleur zowel bij natuurlijk als kunstmatig licht.
-
€ 49,95
Spiritkwarts, ook wel cactuskwarts genoemd, is een groeivorm van kwarts waarbij een hoofdkristal volledig bedekt raakt met een laag van kleinere secundaire kristallen. Het vormt zich wanneer silica-rijk, heet water door holtes in gesteente circuleert en langzaam afkoelt. Tijdens de eerste groeifase ontstaan grotere kwartspunten; in een latere fase beginnen nieuwe kristallen zich op de oppervlakken van deze punten af te zetten. Dit proces van overgroei geeft de steen zijn kenmerkende structuur.
Spiritkwarts komt in verschillende kleuren voor. Paarse varianten danken hun kleur aan ijzer in het kristalrooster in combinatie met natuurlijke straling, terwijl roze tinten ontstaan door mangaanhoudende insluitsels of variaties in de chemische samenstelling tijdens de groei. Doordat de kleine kristallen later ontstaan dan het moedergkristal, bevatten ze vaak minder kleurstof, waardoor de uiteinden meestal lichter van tint zijn dan de kern.
Het mineraal groeit voornamelijk in dolomietrijke gesteenten en is geen aparte mineraalsoort, maar een specifieke kristalgroeivorm binnen kwarts waarbij meerdere generaties kristallen op elkaar zijn gegroeid.
Dit kristal wordt onder verschillende namen verkocht, zoals cactuskwarts, spiritkwarts, zielenkwarts en soms ananaskwarts. De naam cactuskwarts verwijst naar het stekelachtige uiterlijk van de vele kleine kristalpunten, terwijl spiritkwarts een latere handelsnaam is die ontstond omdat alle kristallen samen als één geheel uit dezelfde kern lijken te groeien. In de mineralogie is het echter geen aparte steensoort: het is kwarts met een specifieke groeivorm waarbij een hoofdkristal wordt bedekt door een tweede generatie kleinere kristallen, een proces dat secundaire overgroei wordt genoemd.
-
€ 36,95
Spiritkwarts, ook wel cactuskwarts genoemd, is een groeivorm van kwarts waarbij een hoofdkristal volledig bedekt raakt met een laag van kleinere secundaire kristallen. Het vormt zich wanneer silica-rijk, heet water door holtes in gesteente circuleert en langzaam afkoelt. Tijdens de eerste groeifase ontstaan grotere kwartspunten; in een latere fase beginnen nieuwe kristallen zich op de oppervlakken van deze punten af te zetten. Dit proces van overgroei geeft de steen zijn kenmerkende structuur.
Spiritkwarts komt in verschillende kleuren voor. Paarse varianten danken hun kleur aan ijzer in het kristalrooster in combinatie met natuurlijke straling, terwijl roze tinten ontstaan door mangaanhoudende insluitsels of variaties in de chemische samenstelling tijdens de groei. Doordat de kleine kristallen later ontstaan dan het moedergkristal, bevatten ze vaak minder kleurstof, waardoor de uiteinden meestal lichter van tint zijn dan de kern.
Het mineraal groeit voornamelijk in dolomietrijke gesteenten en is geen aparte mineraalsoort, maar een specifieke kristalgroeivorm binnen kwarts waarbij meerdere generaties kristallen op elkaar zijn gegroeid.
Dit kristal wordt onder verschillende namen verkocht, zoals cactuskwarts, spiritkwarts, zielenkwarts en soms ananaskwarts. De naam cactuskwarts verwijst naar het stekelachtige uiterlijk van de vele kleine kristalpunten, terwijl spiritkwarts een latere handelsnaam is die ontstond omdat alle kristallen samen als één geheel uit dezelfde kern lijken te groeien. In de mineralogie is het echter geen aparte steensoort: het is kwarts met een specifieke groeivorm waarbij een hoofdkristal wordt bedekt door een tweede generatie kleinere kristallen, een proces dat secundaire overgroei wordt genoemd.
-
€ 79,95
Spiritkwarts, ook wel cactuskwarts genoemd, is een groeivorm van kwarts waarbij een hoofdkristal volledig bedekt raakt met een laag van kleinere secundaire kristallen. Het vormt zich wanneer silica-rijk, heet water door holtes in gesteente circuleert en langzaam afkoelt. Tijdens de eerste groeifase ontstaan grotere kwartspunten; in een latere fase beginnen nieuwe kristallen zich op de oppervlakken van deze punten af te zetten. Dit proces van overgroei geeft de steen zijn kenmerkende structuur.
Spiritkwarts komt in verschillende kleuren voor. Paarse varianten danken hun kleur aan ijzer in het kristalrooster in combinatie met natuurlijke straling, terwijl roze tinten ontstaan door mangaanhoudende insluitsels of variaties in de chemische samenstelling tijdens de groei. Doordat de kleine kristallen later ontstaan dan het moedergkristal, bevatten ze vaak minder kleurstof, waardoor de uiteinden meestal lichter van tint zijn dan de kern.
Het mineraal groeit voornamelijk in dolomietrijke gesteenten en is geen aparte mineraalsoort, maar een specifieke kristalgroeivorm binnen kwarts waarbij meerdere generaties kristallen op elkaar zijn gegroeid.
Dit kristal wordt onder verschillende namen verkocht, zoals cactuskwarts, spiritkwarts, zielenkwarts en soms ananaskwarts. De naam cactuskwarts verwijst naar het stekelachtige uiterlijk van de vele kleine kristalpunten, terwijl spiritkwarts een latere handelsnaam is die ontstond omdat alle kristallen samen als één geheel uit dezelfde kern lijken te groeien. In de mineralogie is het echter geen aparte steensoort: het is kwarts met een specifieke groeivorm waarbij een hoofdkristal wordt bedekt door een tweede generatie kleinere kristallen, een proces dat secundaire overgroei wordt genoemd.
-
€ 89,95
Spiritkwarts, ook wel cactuskwarts genoemd, is een groeivorm van kwarts waarbij een hoofdkristal volledig bedekt raakt met een laag van kleinere secundaire kristallen. Het vormt zich wanneer silica-rijk, heet water door holtes in gesteente circuleert en langzaam afkoelt. Tijdens de eerste groeifase ontstaan grotere kwartspunten; in een latere fase beginnen nieuwe kristallen zich op de oppervlakken van deze punten af te zetten. Dit proces van overgroei geeft de steen zijn kenmerkende structuur.
Spiritkwarts komt in verschillende kleuren voor. Paarse varianten danken hun kleur aan ijzer in het kristalrooster in combinatie met natuurlijke straling, terwijl roze tinten ontstaan door mangaanhoudende insluitsels of variaties in de chemische samenstelling tijdens de groei. Doordat de kleine kristallen later ontstaan dan het moedergkristal, bevatten ze vaak minder kleurstof, waardoor de uiteinden meestal lichter van tint zijn dan de kern.
Het mineraal groeit voornamelijk in dolomietrijke gesteenten en is geen aparte mineraalsoort, maar een specifieke kristalgroeivorm binnen kwarts waarbij meerdere generaties kristallen op elkaar zijn gegroeid.
Dit kristal wordt onder verschillende namen verkocht, zoals cactuskwarts, spiritkwarts, zielenkwarts en soms ananaskwarts. De naam cactuskwarts verwijst naar het stekelachtige uiterlijk van de vele kleine kristalpunten, terwijl spiritkwarts een latere handelsnaam is die ontstond omdat alle kristallen samen als één geheel uit dezelfde kern lijken te groeien. In de mineralogie is het echter geen aparte steensoort: het is kwarts met een specifieke groeivorm waarbij een hoofdkristal wordt bedekt door een tweede generatie kleinere kristallen, een proces dat secundaire overgroei wordt genoemd.
-
€ 69,95
Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.
In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.
De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.
Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.
-
€ 49,95
Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.
In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.
De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.
Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.
-
€ 89,95
Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.
In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.
De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.
Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.
-
€ 29,95
Super Seven is een benaming voor kwarts uit de Braziliaanse regio Espírito Santo waarin zeven verschillende mineralen samen voorkomen. Het kwartskristal vormt zich uit silica-rijk water dat langzaam afkoelt in scheuren en holtes van het gesteente. Tijdens dit langdurige groeiproces veranderen temperatuur en chemische samenstelling van de oplossing herhaaldelijk, waardoor verschillende mineralen in opeenvolgende fasen kunnen ontstaan en in het kristal worden ingesloten.
In deze kwarts komen helder kwarts, amethist en rookkwarts voor, gecombineerd met insluitsels van rutiel, goethiet, cacoxeniet en lepidocrociet. Sommige mineralen vormen eerst kleine kristallen of naaldstructuren in de groeiruimte, waarna het kwartskristal verder groeit en ze omsluit. Hierdoor blijven ze zichtbaar als zwevende structuren, waasachtige zones of fijne draden in het kristal. Niet alle componenten zijn altijd afzonderlijk met het oog te herkennen, maar ze behoren wel tot dezelfde mineralogische samenstelling van het materiaal uit deze vindplaats.
De paarse en rokerige zones ontstaan doordat kleine variaties in ijzer en natuurlijke straling tijdens de groei verschillende kleurvormen van kwarts in hetzelfde kristal laten ontstaan. Daardoor kunnen amethist en rookkwarts in elkaar overlopen terwijl het nog steeds één enkel kristal blijft. De hoeveelheid en zichtbaarheid van de insluitsels verschilt per groeifase, waardoor sommige exemplaren helder lijken en andere juist rijk gevuld zijn.
Super Seven is dus een specifiek type inclusiekwarts dat kenmerkend is voor deze afzetting, waarin zeven mineralen zijn vastgelegd tijdens verschillende groeiperioden van het kristal. De benaming wordt specifiek gebruikt voor dit materiaal uit Espírito Santo en niet voor willekeurig kwarts met meerdere insluitsels.
-
€ 4,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde chemische formulier in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt bijna voor in alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling komen er veel kleurvarianten voor. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
-
€ 69,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde chemische formulier in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt bijna voor in alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling komen er veel kleurvarianten voor. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
-
€ 2,95
Toermalijn is geen enkel mineraal, maar een mineraalgroep die bestaat uit complexe boorhoudende silicaatmineralen. De chemische samenstelling van toermalijn is een van de meest ingewikkelde chemische formulier in de mineralogie, omdat verschillende elementen elkaar binnen de kristalstructuur kunnen vervangen. Veel voorkomende elementen in toermalijn zijn onder andere boor, silicium, aluminium, ijzer, magnesium, natrium en lithium.
Toermalijn komt bijna voor in alle kleuren van de regenboog en kristalliseert in het trigonale kristalsysteem. Het vormt meestal langgerekte, prismatische kristallen met duidelijke verticale groeistrepen. De kristallen kunnen zowel slank en naaldachtig als dik en zuilvormig zijn. Door variaties in samenstelling komen er veel kleurvarianten voor. Zo is zwarte toermalijn (ook wel schorl genoemd) rijk aan ijzer, terwijl groene, roze of blauwe varianten vaak lithium bevatten (zoals elbaiet).
Geologisch ontstaat toermalijn vooral in pegmatieten (grofkorrelige stollingsgesteenten die gevormd worden in de laatste fase van magmatische afkoeling). In deze fase zijn vluchtige elementen zoals boor sterk geconcentreerd, wat essentieel is voor de vorming van toermalijn. Daarnaast kan toermalijn ook ontstaan in metamorfe gesteenten, waar het zich vormt onder invloed van druk en temperatuur, vaak in aluminiumrijke sedimenten.
Een opvallende eigenschap van toermalijn is dat het pyro-elektrisch en piezo-elektrisch kan zijn. Dat betekent dat het een elektrische lading kan opbouwen wanneer het wordt verwarmd of onder druk wordt gezet. Deze eigenschap werd al in de 18e eeuw beschreven. De naam “toermalijn” is afgeleid van het Singalese woord turmali, dat verwijst naar gemengde edelstenen. Europese handelaren gebruikten deze term voor gekleurde stenen die uit Sri Lanka werden geïmporteerd, waarna de naam werd overgenomen voor deze mineraalgroep.
-
€ 2,49
Maansteen is een variëteit van veldspaat (meestal orthoklaas en albiet) en ontstaat diep in de aardkorst wanneer gesmolten gesteente langzaam afkoelt. Tijdens dit proces groeien twee verschillende mineralen heel dun door elkaar heen in laagjes. Later, wanneer het gesteente verder afkoelt en stabiliseert, scheiden deze lagen zich microscopisch van elkaar. Juist die extreem fijne laagstructuur zorgt voor het bijzondere optische effect waar maansteen bekend om staat.
De kenmerkende gloed — ook wel adularescentie genoemd — ontstaat doordat licht tussen deze dunne lagen weerkaatst en verstrooid wordt. In plaats van een gewone schittering lijkt het alsof er een zachte, zwevende lichtwolk ín de steen beweegt. Afhankelijk van de vindplaats en samenstelling kan deze glans blauw, wit, perzik, groen of regenboogachtig zijn. Hoe fijner en regelmatiger de laagjes, hoe sterker en dieper de gloed zichtbaar is.
In het oude Rome geloofde men dat maansteen letterlijk uit gestold maanlicht bestond. Ook in India wordt de steen al duizenden jaren als heilig gezien en word hij traditioneel op een gele doek gelegd tijdens volle maan om zijn energie op te laden. De naam verwijst dus niet alleen naar zijn uiterlijk, maar ook naar de eeuwenoude associatie met het ritme van de maan.
Zonne-maansteen
Zonne-maansteen is een bijzondere overgangsvorm binnen dezelfde veldspaatfamilie. Tijdens de vorming groeien de laagjes zoals bij gewone maansteen, maar in dit geval worden óók microscopisch kleine insluitsels van hematiet of goethiet in het kristal gevangen. Deze minuscule plaatjes werken als spiegelende oppervlakken: ze weerkaatsen het licht puntvormig, terwijl de laagstructuur het juist diffuus verstrooit. Daardoor vertoont de steen tegelijkertijd twee optische effecten — de zachte, zwevende gloed van maansteen (adularescentie) én de warme, sprankelende schittering van zonnesteen (aventurescentie).
-
€ 1,49
Zonnesteen is een veldspaatvariëteit die bekendstaat om zijn sprankelende lichteffect. Veldspaten zijn aluminium-silicaten die een belangrijk bestanddeel vormen van veel stollings- en metamorfe gesteenten.
Het kenmerkende glinsterende effect van zonnesteen wordt veroorzaakt door kleine, platte insluitsels in het mineraal, vaak bestaande uit hematiet, goethiet of koper. Deze microscopische plaatjes weerkaatsen het licht wanneer de steen wordt bewogen. Dit optische verschijnsel heet aventurescentie: een sprankelend effect dat lijkt op fonkelende deeltjes in het oppervlak.
Zonnesteen ontstaat meestal in stollingsgesteenten zoals graniet en pegmatiet, waar veldspaatkristallen langzaam uit magma kristalliseren. De insluitsels vormen zich tijdens of kort na de kristalgroei en raken opgesloten in het mineraal. Door variaties in samenstelling en insluitsels kan zonnesteen kleuren vertonen van goudgeel en oranje tot roodachtig of zelfs groen.
De naam zonnesteen verwijst naar het warme kleurenspectrum en het fonkelende effect, dat doet denken aan zonlicht. Er bestaat een theorie dat Vikingen een zonnesteen gebruikten om de stand van de zon te bepalen bij bewolkt weer, de naam heeft daardoor een mythische geschiedenis gekregen.
